mm-zeilen.nl
UK (Vane) A-Class Championship at
Fleetwood Model Yacht Club


Deze prestigieuze regatta heeft een geschiedenis die dateert uit de late 1920's. Dit vijfdaagse evenement brengt schippers uit heel het Verenigd Koninkrijk naar Fleetwood. Ook het enige actieve vaan-zeil team in Nederland reist jaarlijks naar Engeland om deel te nemen aan deze ( al heel oude) tak van het modelzeilen. Uiteraard zeilt Arjan van der Cingel en zoon Eric van der Cingel met het nummer 67 en wist het team dit jaar op de vijfde plaats te eindigen.



Een week vaanzeilen in Fleetwood Engeland



Traditiegetrouw rijden mijn zoon Eric en ik in onze vakantie naar Engeland om daar met onze vaanboot mee te doen aan de (Engelse) nationaal kampioenschap.
Dit kampioenschap wordt gezeild met een VA , Vaan A-klasse boot welke tegen de twee meter lang zijn en rond de 20 kilo wegen.

Vaanzeilen wordt op een water gehouden, waar je aan beide zijden met de boot kunt meelopen, eigenlijk een soort reuze zwembad (270x75). Het is een matchrace principe, steeds 2 boten tegen elkaar en de winnende boot krijgt de punten. Je zeilt een beat (kruisrak) en een run (voor de winds rak) tegen elkaar. Een beat levert drie punten op, een run twee punten. Een run en een beat maken een heat en wanneer je tegen alle boten gezeild hebt, is een ronde gedaan. Dit kampioenschap gaan we voor twee volledige ronden.

De vaan boot moet je van te voren trimmen. Niet alleen je zeilen, maar ook je windvaan. Hoe beter de boot getrimd is en jij de situatie ingeschat hebt, hoe groter de kans is dat je als eerste aan de andere kant bent. Voor de wind kun je ook een spinaker zetten. Bij de start laat je de boot los (met veel wind een klein stuurgangetje mee) en de boot gaat zeilen. Komt deze bij de kant, dan moet je wat met je boot doen. Is het een kruisrak dan is het overstag en is het voor de wind, dan moet je dus iets verzetten (schoten, giek over de andere kant of je windvaan).


Zaterdags was het melden en registreren, zo nodig werd er controle metingen verricht en daarna oefenen. Wij hadden voor dit jaar een nieuwe boot en omdat deze boot nog nooit gezeild had, wilde ik voor het zeilen de boot in de waterbak hebben, om de mast goed op de boot te zetten, namelijk recht op. Helaas, de waterbak stond droog i.v.m. met onderhoud, dus dan maar op het oog alles erop zetten. De boot voer redelijk, maar niet helemaal naar mijn zin, dus veranderde ik iets aan de masthelling en meteen voelde het beter.

Zondags was de eerste wedstrijddag en we moesten meteen tegen een voormalig meervoudig kampioen. Het kruisrak wonnen we, wat een hele opluchting was, de boot voer goed. Ook het voordewindse deel wonnen we, al was het op het nippertje. De hele dag stond er stevig wind en we deden behoorlijk mee. Maandag ging het verder zoals we zondags geëindigd waren en na een hele ronde stonden we gedeeld derde. We starten vast met de tweede ronde, zodat we de dinsdags vrij hadden van het zeilen. Verbazingwekkend, of misschien ook niet, gingen we wat punten gelijk op met de eerste ronde en bleven dus op plek 3 staan. De wedstrijdleider was de voordewindse races gaan klokken en de snelste tijd was 1.30, onze 1.36

Woensdag werd er om de YM cup gezeild, een aparte wedstrijd, vroeger een landen wedstrijd, tegenwoordig gewoon tussen de gemelde deelnemers (bij gebrek aan deelnemende landen).
’s Morgens werd er in 4 poules van 3 boten gevaren, twee keer een kruisrak tegen iedere boot in je poule. Het weer was nat en de wind kwam i.p.v. mooi over het water, dwars over de hotels, wat veel draaiingen tot gevolg had. Niet makkelijk en met deze nattigheid hadden wij moeite om ons te motiveren en waren dan ook blij dat we deze keer de poulefase niet overleefden. Na de lunch ging het met een Knock out systeem door. De nummers 1 en 2 van iedere poule gingen verder en nu moest je twee keer winnen voor verder. Was het 1-1 dan kwam er een beslissings run.
De wind werd steeds vervelender en eigenlijk was de finale een beetje een aanfluiting, wie had de meeste mazzel met deze draaiwinden.

Donderdag waaide het hard, soms erg hard. Ik besloot om er kleinere zeilen op de boot te zetten, voor het eerst met een kleiner tuig een VA zeilen… dat werd zoeken naar een betere trim. Uiteindelijk toch weer een groter tuig gezet, wel een smaller grootzeil en dat ging stukken beter.
We bleven in de top 5 zeilen. De snelste tijd voor de run werd op 1.20 gezet, weer door een modern ontwerp.


Vrijdag was de laatste dag, wat rustiger wat wind betreft, maar nog steeds rijkelijk, zodat ik met hetzelfde tuig ging varen als de donderdag. We wonnen wat en verloren wat, uiteindelijk eindigden we op plek 5. We hadden een paar schitterende runs, boot liep mooi recht over en we hadden de snelste tijd te pakken 1.17 Op het snelste moment was de boot niet meer mee te sprinten. De laatste run van de dag zouden wij het rustiger aan doen, hadden een kleinere spinaker erop gezet en mazzel met de wind, schitterend recht over en 1.19… helaas aan het einde nam de wind wat af en ging de boot wat langzamer. Maar wel kikken dat het was.

’s Avonds was er, zoals hier gebruikelijk, een Prizegivingsdiner. De winnaar kreeg zijn cup, net als de schipper die de meeste kruisrakken gewonnen had en hij die de meeste runs gewonnen had.
Mijn snelste tijd leverde een flesje wijn op. Met grote tevredenheid zijn wij de zaterdag weer naar huis gereden.








Verslag
: Arjan van der Cingel

foto's: John Taylor en van Mike Parkington